Artyści

Atom String Quartet

Atom String Quartet to jeden z najbardziej intrygujących kwartetów smyczkowych na świecie, należący do grona najlepszych wykonawców jazzowych w Polsce. Zespół łączy możliwości kwartetu smyczkowego (czyli dwojga skrzypiec, altówki i wiolonczeli)  z szeroko rozumianą improwizacją. Ten najbardziej klasyczny i utrwalony w tradycji muzycznej skład zespołu kameralnego to dla artystów punkt wyjścia do poszukiwań nowych rozwiązań brzmieniowych i formalnych.  Trudno w sposób jednoznaczny określić styl muzyczny grupy. W jej twórczości – oprócz jazzu – słychać inspiracje polskim folklorem, muzyką z różnych regionów świata, a także muzyką współczesną  i klasyczną. Kwartet powstał w 2010 roku w Warszawie, tworzą go skrzypkowie: Dawid Lubowicz i Mateusz Smoczyński, altowiolista – Michał Zaborski oraz wiolonczelista – Krzysztof Lenczowski. Wszyscy są absolwentami Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie (obecnie Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina). Od momentu zdobycia Grand Prix XIII Bielskiej Zadymki Jazzowej w 2011 roku zespół stale gości na największych światowych festiwalach muzycznych m.in.: Berliner Jazztage, Jazz Baltica, Leipziger Jazztage, Cairo Jazz Festival, Katara European Jazz Festival, Festival Veranos de la Villa Madrid, Gaume Jazz Festival, Manchester Jazz Festival, Jazzycolors Festival Paris, Salzburger Festspiele, Jazz Jamboree czy Solidarity of Arts. Atom String Quartet jest także pierwszym  polskim zespołem, który dwukrotnie wystąpił na europejskich targach jazzowych jazzahead! w Bremie (2015 i 2018). Zespół nagrał cztery autorskie płyty: wyróżnioną nagrodą polskiego przemysłu fonograficznego „Fryderyk” w kategorii Jazzowy Fonograficzny Debiut Roku – “Fade In” (2011), “Places” (2012) za którą otrzymał „Fryderyka” w kategorii Album Roku – Muzyka Jazzowa oraz “AtomSPHERE” (2015), która była nominowana do „Fryderyka” 2016 w kategorii Album roku muzyka jazzowa. Wszystkie płyty ukazały się nakładem wytwórni Kayax. W 2017 roku ukazał się czwarty album zespołu „Seifert”, na którym znalazły się kompozycje wybitnego polskiego skrzypka jazzowego – Zbigniewa Seiferta w interpretacji muzyków kwartetu. Wydawcą płyty jest Fundacja im. Z. Seiferta. Album otrzymał nominację do nagrody „Fryderyk” 2017 w kategorii Album roku muzyka jazzowa. Szczególny wymiar przybrała współpraca ASQ z NFM Orkiestra Leopoldinum, której efektem są dwa albumy: „Made in Poland”, na którym obok kompozycji Karola Szymanowskiego, Grażyny Bacewicz i Mikołaja Góreckiego znalazły się utwory Krzysztofa Lenczowskiego („Iława” i „Namysłowiak”) oraz Dawida Lubowicza („Ballada o śmierci Janosika”) oraz „Supernova”, zawierająca premierowe, napisane specjalnie na tę okazję kompozycje muzyków kwartetu oraz utwór „Concerto Rosso na kwartet smyczkowy i orkiestrę smyczkową” Hanny Kulenty-Majoor, dedykowany obu zespołom. Oba krążki zostały uhonorowane nagrodą „Fryderyk”: „Made in Poland (2017) w kategorii  Album roku muzyka symfoniczna i koncertująca, zaś „Supernova” (2018) kategorii Album roku – muzyka współczesna. Istotne miejsce w dyskografii zespołu zajmują albumy koncertowe ze specjalnymi projektami, takie jak: Leszek Możdżer and Friends “Live in Berlin Philharmonic III”, Grzech Piotrowski World Orchestra “Live in Gdańsk”, String Big Band “Live in Trójka”, oraz Dorota Miśkiewicz “Piano.pl”. Muzycy Atom String Quartet są regularnie zapraszani do udziału w sesjach nagraniowych innych artystów, można ich usłyszeć na płytach: Zakopower („Drugie pół”), Kayah („Transoriental Orchestra” i „Gdy pada śnieg”), Natalia Kukulska („Ósmy plan”), Cezariusz Gadzina („The Fifth Element”), Rafał Grząka („Atom Accordion Quintet”), Grażyna Auguścik („Inspired by Lutosławski”), Tomasz Wendt („Behind The Strings”). Atom String Quartet jest laureatem wielu nagród, min.: “Grand Prix Stowarzyszenia Melomani” w kategorii Nadzieja Melomanów (2010) i Zespół roku (2016), “Złote Gęśle” na XV Festiwalu Folkowym Polskiego Radia Nowa Tradycja (2012) oraz „Mateusza Trójki” (2015) w kategorii Muzyka Jazzowa – Wydarzenie. Od początku swojej działalności muzycy Atom String Quartet zajmują wysokie miejsca w plebiscycie Jazz Top magazynu “Jazz Forum”, w tym wielokrotnie pierwsze miejsce w kategorii Zespół Akustyczny. W sezonie 2017/2018 Atom String Quartet był artystą-rezydentem Filharmonii im. Mieczysława Karłowicza w Szczecinie. Kwartet współpracował z takimi artystami jak: Branford Marsalis, Bobby McFerrin, Gil Goldstein, Vladislav „Adzik” Sendecki, Mino Cinelu, Paolo Fresu, Leszek Możdżer, Lars Danielsson, Zohar Fresco, Jerzy Maksymiuk, André Ochodlo, Urszula Dudziak, Anna Maria Jopek, Marek Moś, Natalia Kukulska, Kayah, Aga Zaryan, Janusz Olejniczak, Krzesimir Dębski, Adam Sztaba, Grzech Piotrowski, Krzysztof Herdzin, Andrzej Smolik, a także zespołami: AUKSO Orkiestra Kameralna Miasta Tychy, NFM Orkiestra Leopoldinum, Orkiestra Sinfonia Varsovia, Sinfonietta Cracovia, Radomska Orkiestra Kameralna, Orkiestra Filharmonii Szczecińskiej, Elbląska Orkiestra Kameralna, World Orchestra Grzecha Piotrowskiego, Sinfonia Viva, Kapela Góralska Sebastiana Karpiela-Bułecki.


Albrecht Menzel

Urodzony w 1992 roku w rodzinie o śląskich korzeniach, zaczął grać na skrzypcach w wieku 4 lat i zadebiutował solowo w wieku 13 lat na festiwalu w Dreźnie. Kształcił się u renomowanego profesora, pedagoga skrzypiec Borisa Kuschnira i studiował na Uniwersytecie w Vienna Conservatory u Juliana Rachlina. Laureat Grand Prix i pierwszej nagrody IV Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego 2016 w Toruniu oraz laureat konkursu Premio Paganini w Genui w 2015 roku. Jako solista Menzel grał m.in. z London Philharmonic Orchestra, Munich Radio Orchestra, Magdeburg Philharmonic, North West German Philharmonic Orchestra, Leipzig Symphonie Orchestra, Frankfurt Brandenburg Brandenburg Orchestra, Łódzką Orkiestrą Symfoniczną, Polską Izbą Orkiestra Filharmoniczna, Filharmonia Śląska w Katowicach, Państwowa Orkiestra Symfoniczna Nowej Rosji i Orkiestra del Carlo Felice Genova pod dyrekcją Kurta Masura, Wasilija Petrenko, Mirosława Jacka Błaszczyka, Kimbo Ishii i Juozasa Domarkasa. Pod batutą Maestro Kurta Masura Albrecht Menzel wykonał Koncert skrzypcowy Mendelssohna op. 64 z Lipską Orkiestrą Symfoniczną na festiwalu Mendelssohna. „…Albrecht Menzel oczarował publiczność wirtuozowskimi dźwiękami, zapierającymi dech w piersiach tempami i porywającą, żywą interpretacją Koncertu skrzypcowego Mendelssohna op. 64, który słychać nieraz w wielkich salach koncertowych na świecie …” (Leipziger Volkszeitung 2011). Albrecht Menzel wystąpił również jako solista wraz z Anne-Sophie Mutter w Filharmonii Berlińskiej, Filharmonii Luksemburga, Palau de la Musica w Barcelonie, Teatrze Wielkim Aix-en-Provonce, oraz koncertował z Anne-Sophie Mutter w USA, Kanadzie i Europie, koncertując w nowojorskiej Carnegie Hall, Kennedy Center w Waszyngtonie i Roy Thomson Hall w Toronto. Występował także w Elbphilharmonie Hamburg, Prinzregententheater Munich, NOSPR w Katowicach, House of Music Moscow, Teatro Carlo Felice Genova, Laeiszhalle Hamburg, Musikverein Vienna i Gasteig Munich, a także został zaproszony na międzynarodowe festiwale, w tym na festiwal Mecklenburg Vorpommern, Festiwal Muzyczny Schleswig Holstein, Festiwal Muzyczny w Rheingau, Festiwal Muzyczny w Dreźnie, Międzynarodowy Festiwal Muzyczny Eilat w Izraelu, Festiwal w Moskwie spotka się z przyjaciółmi, Sommets Musicaux de Gstaad w Szwajcarii i George Enescu Festival. Jako kameralista Albrecht Menzel grał z takimi artystami jak Gidon Kremer, Jan Vogler, Steven Isserlis, Julian Rachlin, Igor Levit, Nils Mönkemeyer i Julien Quentin. Albrecht Menzel został uhonorowany stypendiami Fundacji Jürgena-Ponto we Frankfurcie, nagrodą Eduarda-Söringa oraz stypendystą Gerda-Buceriusa niemieckiej Fundacji Muzycznej w Hamburgu. Albrecht Menzel gra na skrzypcach Antonio Stradivari (Cremona 1709), wypożyczonych przez niemiecką Fundację Muzyczną Hamburg.


Jakub Jakowicz

Gry na skrzypcach uczył się u swojego ojca Krzysztofa Jakowicza, pod którego kierunkiem studiował w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Był również ostatnim uczniem jednego z twórców polskiej szkoły skrzypcowej, prof. Tadeusza Wrońskiego. Koncertuje od 11 roku życia. Grał ze wszystkimi czołowymi polskimi orkiestrami. W 1998 r., na zaproszenie Krzysztofa Pendereckiego, wystąpił na festiwalu imienia kompozytora w Krakowie, prezentując Capriccio per violino e orchestra pod batutą Jerzego Maksymiuka. W 2001 r. skrzypek zadebiutował z Filharmonikami Monachijskimi pod dyrekcją Pinchasa Steinberga, wykonując I Koncert skrzypcowy Karola Szymanowskiego. Od tego czasu występował jako solista z wieloma renomowanymi orkiestrami, m.in. z Orkiestrą Filharmonii Narodowej w Warszawie, Orchestra del Maggio Musicale we Florencji, Filharmonią Czeską w Pradze, Orchestra di Santa Cecilia w Rzymie, Filharmonią Drezdeńską, Orchestre de la Suisse Romande w Genewie, Orquesta Nacional w Madrycie, Royal Stockholm Philharmonic, Orquestra Sinfônica do Estado de São Paulo i Concerto Köln. Współpracował z takimi dyrygentami, jak Pinchas Steinberg, Jerzy Semkow, Antoni Wit, Jerzy Maksymiuk, Jacek Kaspszyk, Kazimierz Kord, Jan Krenz, Yan Pascal Tortelier, Eiji Oue, Marek Pijarowski, Krzysztof Penderecki, Agnieszka Duczmal, Kirill Karabits, Michail Jurowski, Marc Minkowski czy Stefan Solyom. W latach 2009 oraz 2011 na zaproszenie Antoniego Wita artysta brał udział jako solista w tournées koncertowych Orkiestry Filharmonii Narodowej w Wielkiej Brytanii. Jako kameralista Jakub Jakowicz od lat tworzy duet skrzypcowy z ojcem, Krzysztofem. Od 2000 r. gra z pianistą Bartoszem Bednarczykiem – wspólnie nagrali płyty Subito (Polskie Radio), Beethoven Violin Sonatas (Subito Records), krążek z Partitą Witolda Lutosławskiego (CD Accord) oraz płytę z muzyką kameralną Franza Schuberta (Polskie Radio). Artysta występował ponadto z takimi muzykami, jak Heinz Holliger, Paul Gulda, Jan Krzysztof Broja, Michel Lethiec, Anna Maria Staśkiewicz, Ruth Killius, Katarzyna Budnik-Gałązka, Ryszard Groblewski, Avri Levitan, Ursula Smith, Daniel Müller-Schott, Andrzej Bauer, Rafał Kwiatkowski, Marcin Zdunik, Karol Marianowski oraz Zvi Plesser. Jest również związany z dwoma kwartetami smyczkowymi: w latach 2008–2014 był prymariuszem Lutosławski Quartet, z którym dokonał m.in. nagrania kompletu kwartetów smyczkowych Grażyny Bacewicz, a od 2006 r. jest członkiem Zehetmair Quartet, zespołu stworzonego przez austriackiego skrzypka i dyrygenta Thomasa Zehetmaira. Płyta zespołu (ECM) z utworami Béli Bartóka i Paula Hindemitha otrzymała nagrodę Diapason d’Or de l’Année 2007. Jakub Jakowicz w Zehetmair Quartet występował m.in. w Filharmonii Berlińskiej, Wigmore Hall w Londynie, Suntory Hall w Tokio, Gulbenkian Center w Lizbonie, Konzerthaus w Wiedniu, Zankel Hall i Y Hall w Nowym Jorku, a także na słynnych festiwalach muzycznych, m.in. w Schleswig-Holstein, Salzburgu, Lucernie, Aldeburgh czy Edynburgu. W 2014 r. zespół otrzymał prestiżową Nagrodę im. Paula Hindemitha Miasta Hanau. Jakub Jakowicz jest laureatem pierwszych nagród na konkursach skrzypcowych w Lublinie (1993), Wattrelos we Francji (1995) i Takasaki w Japonii (1999). W 2001 r. został jednym z trzech zwycięzców Międzynarodowej Trybuny Młodych Wykonawców w Bratysławie, organizowanej pod auspicjami Europejskiej Unii Radiowej i Międzynarodowej Rady Muzyki UNESCO. W 2002 r. otrzymał nagrodę Fundacji polsko-japońskiej dla najlepiej zapowiadającego się skrzypka młodej generacji. Jest także laureatem Paszportu „Polityki” za rok 2003. W 2007 r. otrzymał nagrodę „Orfeusz” podczas Festiwalu „Warszawska Jesień”, zaś w roku 2018, w uznaniu za wybitny wkład w upowszechnienie muzyki Witolda Lutosławskiego, został uhonorowany Medalem 100-lecia urodzin kompozytora, przyznawanym przez Towarzystwa im. Witolda Lutosławskiego. Artysta nosi tytuł doktora sztuk muzycznych. Uczy gry skrzypcowej na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie oraz w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego  w Katowicach. Gra na instrumencie Braci Gand (Paryż, 1859), dzięki uprzejmości Fondation Jerzy Semkow.


Krzysztof Jakowicz

Wybitny skrzypek, szczególnie ceniony przez Witolda Lutosławskiego, któremu kompozytor powierzył polskie prawykonania wszystkich swoich utworów skrzypcowych (Łańcuch II, Partita w wersji z orkiestrą, Subito – ostatnie dzieło mistrza). Na zaproszenie Lutosławskiego wykonywał dzieła kompozytora pod jego batutą w ważnych centrach muzycznych świata. Ukończył z wyróżnieniem studia wiolinistyczne, kształcąc się pod kierunkiem takich mistrzów, jak Tadeusz Wroński, Josef Gingold, Eugenia Umińska, János Starker, Henryk Szeryng. Jest laureatem I nagrody w Konkursie im. Eugène’a Ysaÿe’a w Warszawie (1959) oraz III nagrody i nagrody specjalnej Henryka Szerynga w IV Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu (1962). Artysta jest stale zapraszany do udziału w festiwalach o światowej renomie, takich jak m.in. Warszawska Jesień, Edinburgh Festival, Berliner Festspiele, Festiwal Muzyka w Starym Krakowie, City of London Festival, Bregenzer Festspiele, Schleswig-Holstein Musik Festival. Występuje z czołowymi orkiestrami, wśród których można wymienić English Chamber Orchestra, Orkiestrę Filharmonii Izraelskiej, Wiener Symphoniker, BBC Scottish Symphony Orchestra, Orchestre National de France, Orkiestrę Filharmonii Narodowej, Orkiestrę Sinfonia Varsovia, NOSPR, Orkiestrę Filharmonii w Oslo, Orquesta Nacional de España, Orkiestrę Kameralną Polskiego Radia Amadeus. Współpracuje ze wszystkimi wybitnymi dyrygentami polskimi, a także z artystami tej miary, co Riccardo Chailly, Pinchas Steinberg, Leopold Hager czy Michel Tabachnik. Przez dwa lata był I skrzypkiem słynnego Kwintetu Warszawskiego. Otrzymał wiele wyróżnień i odznaczeń, m.in. nagrodę Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków Orfeusz (za najlepsze wykonanie utworu polskiego kompozytora podczas festiwalu Warszawska Jesień; 1986), nagrodę krytyków francuskich Diapason d’Or (za Łańcuch II W. Lutosławskiego; 1989) i Fryderyka (za nagranie Partity W. Lutosławskiego; 1996). Został także uhonorowany nagrodami Ministra Kultury i Sztuki, Ministra Spraw Zagranicznych za upowszechnianie kultury polskiej za granicą oraz Związku Kompozytorów Polskich za wielokrotne wykonania utworów współczesnych (w wielu przypadkach jemu dedykowanych). W 2002 roku został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Jest emerytowanym profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie oraz profesorem wizytującym Soai University w Osace. W ciągu swojej kariery dokonał licznych nagrań dla polskich i zagranicznych wytwórni fonograficznych, takich jak EMI, Angel, Le Chant du Monde, Polskie Nagrania, DUX. Ukazały się m.in. albumy z Koncertem skrzypcowym J. Brahmsa, sonatami skrzypcowymi G. Faurégo i C. Francka, miniaturami polskimi, utworami F. Kreislera i G. Gershwina czy III Koncertem skrzypcowym G. Bacewicz. Na najnowszej płycie artysta prezentuje 15 różnych dzieł polskich kompozytorów wykonywanych na 15 różnych instrumentach lutniczych (od skrzypiec Groblicza do instrumentów współczesnych). W 2012 roku nagrał 6 Sonat i Partit na skrzypce solo J.S. Bacha. Zapraszany jest często do uczestnictwa w pracach jury krajowych i zagranicznych konkursów, takich jak im. N. Paganiniego w Genui, im. T. Wrońskiego w Warszawie, im. H. Wieniawskiego w Poznaniu, im. C. Nielsena w Odense, im. K. Szymanowskiego w Łodzi. Krzysztof Jakowicz uważany jest za „skrzypcowego prawnuka” Henryka Wieniawskiego. Gra na skrzypcach włoskich podarowanych mu przez jego Mistrza prof. Tadeusza Wrońskiego.

The New York Times – „Tytan skrzypiec”.
Haller Kreisblatt – „Polski Menuhin – fascynujące wydarzenie”.
Witold Lutosławski – „(…) niezrównane wykonanie Łańcucha II”.


Konstanty Andrzej Kulka

Jest zali­cza­ny do gro­na naj­wy­bit­niej­szych skrzyp­ków swo­je­go poko­le­nia. Urodzony w Gdańsku w 1947 roku, naukę gry na skrzyp­cach roz­po­czął w wie­ku lat ośmiu u Stefana Hermana i kon­ty­nu­ował u tego same­go peda­go­ga w Liceum Muzycznym i Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Gdańsku. Już jako 17-let­ni stu­dent uzy­skał dyplom z wyróż­nie­niem na Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. N. Paganiniego w Genui, jed­nak dro­gę do sła­wy otwo­rzył mu Międzynarodowy Konkurs w Monachium, gdzie zdo­był I nagro­dę. Od tego momen­tu roz­po­czę­ła się jego bły­ska­wicz­na karie­ra — od 1966 roku Konstanty Andrzej Kulka kon­cer­tu­je na obu pół­ku­lach (wszyst­kie kra­je Europy, USA, Ameryka Południowa, Japonia, Australia). Jako soli­sta był gościem wie­lu reno­mo­wa­nych orkiestr, takich jak: Berliner Philharmoniker, Chicago Symphony, London Symphony, English Chamber, Filharmonia Leningradzka. Uczestniczył tak­że w pre­sti­żo­wych festi­wa­lach muzycz­nych, m.in.: w Berlinie, Bordeaux, Lucernie i wie­lu innych. Szczególne miej­sce w tour­nées arty­stycz­nych skrzyp­ka zaj­mu­ją wystę­py z Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Narodowej. Od 1968 roku Konstanty Andrzej Kulka wystę­po­wał w duecie z Jerzym Marchwińskim, upra­wiał też kameralisty­kę wraz ze Stefanem Kamasą, Romanem Jabłońskim i Jerzym Marchwińskim jako czło­nek Kwartetu Polskiego Radia i Telewizji. Artysta ma na kon­cie licz­ne nagra­nia dla Polskiego Radia i Telewizji oraz Polskich Nagrań. Wśród nagrań pły­to­wych szcze­gól­ne uzna­nie zyska­ły Cztery pory roku A. Vivaldiego z Orkiestrą Kameralną Karola Teutscha, Koncerty skrzyp­co­we F. Mendelssohna i A. Głazunowa z Orkiestrą Filharmonii Narodowej pod batu­tą Jerzego Katlewicza, Koncert skrzyp­co­wy J. Brahmsa z Orkiestrą Filharmonii Narodowej pod dyrek­cją Witolda Rowickiego, a także Sonaty na skrzyp­ce solo J. S. Bacha. Konstanty Andrzej Kulka nagry­wa tak­że dla zagra­nicz­nych radio­fo­nii i firm pły­to­wych — jego nagra­nie II Koncertu skrzyp­co­we­go K. Szymanowskiego dla EMI zosta­ło w 1981 roku nagro­dzo­ne „Grand Prix du Disque”. W ogrom­nym reper­tu­arze skrzyp­ka waż­ne miej­sce zaj­mu­je muzy­ka współ­cze­sna — jest on zna­ko­mi­tym inter­pre­ta­to­rem m.in. Koncertu skrzyp­co­we­go K. Pendereckiego, któ­ry wyko­ny­wał wie­lo­krot­nie z róż­ny­mi orkie­stra­mi pod dyrek­cją kom­po­zy­to­ra.


Elizabeth Pitcairn

Wirtuozka skrzypiec Elizabeth Pitcairn to jedna z najsławniejszych i najbardziej uwielbianych solistek Ameryki. Swoje solowe występy rozpoczęła wraz z Orkiestrą Filadelfijską w tamtejszej Akademii Muzycznej, a w roku 2000 zadebiutowała w Nowym Jorku w Sali im. Alice Tully wraz z Nowojorską Orkiestrą Smyczkową. Od tego czasu występowała w takich miejscach jak Carnegie Hall, Sala Koncertowa Walta Disneya, Fisher Center i Kimmel Center. Jej pasją jest edukacja, w szczególności edukacja młodzieży, którą realizuje pełniąc funkcję prezesa i dyrektora artystycznego Luzerne Music Center, zajmującego się szkoleniem utalentowanych młodych muzyków w wieku od 9 do 18 lat w północnej części stanu Nowy Jork. Elizabeth Pitcairn była uczestniczką Festiwalu Muzycznego w Marlboro i jest absolwentką Uniwersytetu Południowej Kalifornii, gdzie później wykładała u boku swojego byłego nauczyciela, znanego profesora skrzypiec Roberta Lipsetta, a także Colburn School w Los Angeles. Wśród jej nauczycieli byli m.in. Julian Meyer, Sylvia Ahramjian, Jascha Brodsky i Shmuel Ashkenasi. Skrzypce, na których gra są jednym z najbardziej legendarnych instrumentów świata – to Czerwony Mendelssohn Stradivariusa z 1720 roku, który stał się podobno inspiracją dla nagrodzonego Oscarem filmu Purpurowe skrzypce. Pitcairn wzięła udział w filmie „The Auction Block”, który znalazł się na specjalnym wydaniu DVD Purpurowych Skrzypiec w 10 rocznicę ukazania się filmu. Skrzypce, nazwane Czerwonym Stradivariusem gdy były jeszcze w posiadaniu Józefa Joachima, sprezentował jej dziadek w 1990 roku po aukcji w domu Christie’s w Londynie. Elizabeth urodziła się w hrabstwie Bucks w Pensylwanii w rodzinie muzycznej, a naukę gry na skrzypcach rozpoczęła w wieku trzech lat. Pitcairn jest wielką filantropką i często angażuje się w akcje charytatywne występując dla Amerykańskiego Towarzystwa Onkologicznego, Fundacji Badań nad Rakiem Piersi, Fundacji Pomocne Dłonie i Serca oraz Fundacji Nakashima for Peace. Jej ulubione zajęcia to jazda na nartach, tenis, jazda konna i degustacja win. Czerwony Mendelssohn Stradivariusa, na którym gra Elizabeth, wykorzystuje rewolucyjny zestaw kluczy Wittner Finetune. Węglowo-tytanowe etui na skrzypce zostało udostępnione dzięki uprzejmości firmy GEWA. Harmonogram występów Elizabeth Pitcairn można znaleźć na stronie www.redviolin.com


Voytek Proniewicz

Voytek Proniewicz zadebiutował z orkiestrą Filharmonii Narodowej w Warszawie w 2005 roku. Od tego czasu koncertował z orkiestrami Filharmonii Wrocławskiej, Filharmonii Podkarpackiej, Filharmonii Świętokrzyskiej, Filharmonii Szczecińskiej, Filharmonii Gorzowskiej, Toruńską Orkiestrą Symfoniczną oraz orkiestrami Sinfonia Viva i Sinfonia Iuventus. Grał pod batutą Jana Krenza, Jerzego Maksymiuka, Tadeusza Wojciechowskiego, Mariusza Smolija, Tomasza Radziwonowicza, Czesława Grabowskiego, Ewy Strusińskiej. Interpretował koncerty skrzypcowe Mozarta, Bacha, Vivaldiego, Czajkowskiego, Brucha oraz inne utwory Sarasatego, Wieniawskiego, Lipińskiego Kreislera, Lutosławskiego, Piazzolli. Artysta prezentował swoją grę w Filharmonii Rudolfinum w Pradze, Filharmonii Krakowskiej, Filharmonii Bałtyckiej, Filharmonii Lubelskiej, Filharmonii Śląskiej, w wielu miastach Polski oraz na świecie – Wiedniu, Paryżu, Brukseli, Petersburgu, Monachium, Wilnie, Palermo, Hanoi, Bangkoku, Singapurze, Szanghaju, Hongkongu i Caracas. Nagrał trzy płyty dla wytwórni NAXOS – Karol Lipiński String Trios Op. 8 and Op. 12 (2018), Ferenc Liszt Works for violin and piano (2014), Pupils of Chopin (2011) oraz muzykę do filmu Chopin – The Space Concert. Na płycie orkiestry Sinfonia Viva “Muzyka polska”, pod batutą Tomasza Radziwonowicza wykonał Nokturn Es-dur Fryderyka Chopina w aranżacji na skrzypce solo i orkiestrę smyczkową. W maju 2009 roku, Voytek Proniewicz wraz z orkiestrą Sinfonia Viva dokonał premierowego wykonania utworu Krzesimira Dębskiego „Dos Lid Far Jidisze Fidl” na skrzypce i orkiestrę smyczkową. W lipcu 2010 roku w duecie z Januszem Olejniczakiem oraz z zespołem Vistula wystąpił na festiwalu Veranos de la Villa w Madrycie. Artysta koncertował na warszawskich festiwalach „Strefa Ciszy” i „Klasycznie na trawie”, Festiwalu Muzyki Polskiej w Krakowie, Letnim Festiwalu im. Jerzego Waldorffa w Radziejowicach, Festiwalu Mozartowskim Mozartiana w Gdańsku, Festiwalu Andrzeja Nikodemowicza w Lublinie, European Music Festival in Vietnam. Skrzypek jest laureatem III nagrody na Międzynarodowym Konkursie im. Ludwika van Beethovena w Hradec nad Moarvici, Czechy (1998), I nagrody na Ogólnopolskim Konkursie Młodych Skrzypków im. Stanisława Serwaczyńskiego w Lublinie (2002), III nagrody na XV Międzynarodowym Konkursie Muzyki Kameralnej im. Kiejstuta Bacewicza w Łodzi (2004) oraz otrzymał wyróżnienie na VI Międzynarodowym Konkursie im. Karola Szymanowskiego w Łodzi (2005). Voytek Proniewicz ukończył Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie profesorów Mirosława Ławrynowicza i Andrzeja Gębskiego w 2005 roku. W 1998 roku Telewizja Polska nakręciła oraz wyemitowała film pt. „Impresja na skrzypce”, w całości poświęcony osobie młodego skrzypka. Ponadto otrzymał stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2001 roku, stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Młoda Polska” w roku 2009, Nagrodę Prezydenta Miasta Gliwice w dziedzinie Kultury i Sztuki w roku 2013 oraz stypendium Marszałka Województwa Śląskiego w dziedzinie kultury w roku 2018.


Mariusz Smolij

Jest jednym z najwybitniejszych dyrygentów swojego pokolenia prowadzących orkiestry w Stanach Zjednoczonych i Europie. Opinię tą potwierdzają zarówno krytycy muzyczni po obu stronach Atlantyku jak i American Symphony Orchestra League. Ta prestiżowa organizacja z siedzibą w Nowym Jorku, zrzeszająca wszystkie orkiestry symfoniczne w Ameryce Północnej wyróżniła jego nazwisko na prestiżowej liście najwybitniejszych mistrzów batuty. W wyniku zwycięstw w szeregu poważnych konkursach, Mariusz Smolij od wielu lat związany jest stałymi kontraktami z wybitnymi instytucjami muzycznymi w USA. Dyrygował on ponad 125 orkiestrami w 27 krajach, na czterech kontynentach występując na najbardziej prestiżowych estradach koncertowych świata, m. in. nowojorskiej Carnegie Hall, nowojorskim Lincoln Center, Kimmel Center w Filadelfii, ABC Hall w Johannesburgu, Narodowym Centrum Kultury w Pekinie, Sali Concertgebauw w Amsterdamie, Tonehalle w Zurichu, Salle Gaveau w Paryżu oraz narodowych centrach kulturalnych Polski, Czech, Słowacji, Bułgarii, Serbii, Cypru, Niemiec, Austrii, Węgier, Włoch, Meksyku, Kolumbii, Boliwii, Chin oraz Korei Płdn. Artysta nagrywał dla firm płytowych Hungaroton, Universal Poland oraz Narodowego Radia USA (NPR). Od 2004 roku regularnie współpracuje z międzynarodową wytwórnią NAXOS wydając 12 płyt, często prezentujących światowe premiery nagraniowe. Wydane przez tą firmę CD z muzyką Andrzeja Panufnika, a nagrane wspólnie z Polską Orkiestrą Kameralną, było wyróżnione w Londynie przez prestiżową „London Evening Standard” oraz doskonale ocenione przez wielu krytyków w Europie Zachodniej i USA. Kolejna płyta, z Filharmonią Poznańską, poświęcona była muzyce Tadeusza Szeligowskiego, natomiast siedem ostatnich CD z muzyką węgiersko-amerykańskich kompozytorów (M. Rozsa, E. Zador) nagrane zostały z Budapesztańską Orkiestrą Symfoniczną. Nagranie muzyki Grażyny Bacewicz z Capella Bydgostiensis otrzymało w 2015 roku nagrodę ”Fryderyka” i doskonałe recenzje międzynarodowych krytyków. W Polsce dyrygent często współpracuje z Polską Orkiestrą Kameralną oraz orkiestrą Sinfonia Varsovia, z którą dokonał szeregu nagrań (Naxos, CDAccord) i którą prowadził podczas tourne koncertowych w Japoni, Francji oraz USA. Artysta dyrygował gościnnie większością polskich zespołów filharmonicznych i radiowych, m.in. Filharmonią Narodową w Warszawie podczas festiwalu Forum Lutosławskiego. W latach 2002 – 2004 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Filharmonii Wrocławskiej oraz Festiwalu Wratislavia Cantans. Od 2016 roku pełni rolę dyrektora artystycznego Toruńskiej Orkiestry Symfonicznej. W Stanach Zjednoczonych pełni funkcję Dyrektora Artystycznego orkiestry kameralnej Riverside Symphonia w New Jersey oraz Acadiana Symphony Orchestra w Louizjanie. W latach 1994 – 1997 był drugim dyrygentem New Jersey Symphony Orchestra, a w okresie 2000 – 2003, na zaproszenie Christofa Eschenbacha, pracował jako stały dyrygent w Houston Symphony Orchestra. Pomiędzy 1996 – 2000 zajmował pozycję profesora dyrygentury na Northwestern University w Chicago – Evanston, będąc w tym czasie najmłodszym wykładowcą dyrygentury pośród wszystkich czołowych uczelni amerykańskich. Jest wysoce poszukiwanym pedagogiem i prowadził międzynarodowe kursy m.in. w Czechach, Słowacji, Stanach Zjednoczonych, Chinach, Korei Płdn. Polsce oraz dla Konserwatorium w Zurichu (Szwajcaria). Od 2009 roku artysta jest również gościnnym profesorem i dyrygentem uniwersytetu muzycznego w Tianjin (Chiny). Artysta podczas wieloletniej kariery artystycznej zdobył również szerokie uznanie za kreatywność programową, podnoszenie poziomu artystycznego pracujących z nim orkiestr oraz kunszt pedagogiczny i umiejętności popularyzacji muzyki. Mariusz Smolij jest absolwentem Akademii Muzycznej w Katowicach w klasie skrzypiec. Wraz z założonym przez siebie Kwartetem Smyczkowym im. K. Pendereckiego, wyjechał do USA. Kontynuował tam studia m.in. w prestiżowej Eastman School of Music w Rochester, w stanie Nowy Jork. W 1998 roku z ramienia tej instytucji otrzymał stopień doktorski.


Adam Siebers

fot. Serwis Sinfonia Varsovia

Naukę gry na skrzypcach rozpoczął w wieku 7 lat w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej w Toruniu w klasie mgr Jefima Stinermana. W latach 2003 – 2016 kształcił się pod kierunkiem prof. M. Baranowskiego najpierw w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej im. H. Wieniawskiego w Poznaniu, a następnie w poznańskiej Akademii Muzycznej, którą ukończył z wyróżnieniem. Swoje umiejętności doskonalił także na wielu kursach muzycznych prowadzonych przez m.in. Marcina Baranowskiego, Wadima Brodskiego, Idę Haendel, Jadwigę Kaliszewską, Adama Kosteckiego, Tomasza Tomaszewskiego, Monikę Urbaniak-Lisik, członków kwartetu Artemis i kwartetu Quirroga. W roku 2016 ukończył 4. edycję Akademii Sinfonia Varsovia. Jako solista, kameralista i członek orkiestr występował w wielu prestiżowych salach w Polsce i na świecie. Jest wielokrotnym stypendystą Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego, Prezesa Rady Ministrów, Prezydenta Miasta Torunia, Miasta Poznania, Rektora Akademii Muzycznej w Poznaniu, Fundacji „Rumak” oraz Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci. Od 2017 roku jest członkiem orkiestry Sinfonia Varsovia na stanowisku p.o. II koncertmistrza.


Toruńska Orkiestra Symfoniczna

Toruńska Orkiestra Symfoniczna w sezonie artystycznym 2018/2019 obchodziła 40-lecie działalności. Założona jako Toruńska Orkiestra Kameralna w sezonie artystycznym 1978/79, pod zarząd Miasta Toruń przeszła w 1990 roku. Utrzymywana jest przez Miasto Toruń i jemu zawdzięcza dynamiczny rozwój. W lutym 2006 roku zmieniła nazwę na Toruńską Orkiestrę Symfoniczną. Zespół wpisał się na stałe w kulturalny krajobraz miasta, poprzez organizowanie koncertów dla mieszkańców Torunia i sławiąc jego imię na licznych tournee krajowych i zagranicznych. Toruńska Orkiestra Symfoniczna na przestrzeni swojej działalności dała blisko trzy tysiące koncertów we wszystkich znaczących miastach Polski oraz w wielu krajach Europy (m.in. Belgia, Szwajcaria, Czechy, Słowacja, Niemcy, Dania, Wielka Brytania, Włochy, Francja, Białoruś, Litwa). Koncertowała także na prestiżowych festiwalach. Orkiestra może się poszczycić miesięcznym tournee w Chinach oraz uczestnictwem w dwóch koncertach Gali Operowej w Pampelunie. W październiku 2010 roku Toruńska Orkiestra Symfoniczna zagrała koncert w Cirque Royal w Brukseli. W lipcu 2010 roku zespół towarzyszył Jose Carrerasowi podczas jego występu na toruńskiej Motoarenie. Znaczącym wydarzeniem w historii orkiestry jest organizowanie od 1997 roku Międzynarodowego Letniego Festiwalu „Toruń – Muzyka i Architektura”, którego kolejna, już 22. edycja odbyła się latem 2018 roku pod nazwą: „NOVA MUZYKA i ARCHITEKTURA”. Jego ideą jest prezentowanie muzyki klasycznej w zabytkowych, historycznych wnętrzach. Koncerty festiwalowe organizowane są przez dwa miesiące wakacyjne: lipiec i sierpień. Jednym z naszych najbardziej prestiżowych produktów kulturowych Toruńskiej Orkiestry Symfonicznej jest Międzynarodowy Festiwal i Konkurs Skrzypcowy, aspirujący do grona najważniejszych wydarzeń muzycznych na mapie Polski i Europy.   Na swoim koncie orkiestra ma liczne nagrania dla Polskiego Radia i Telewizji oraz Radia Suisse Romande, oraz najnowszą płytę z muzyką Romualda Twardowskiego, nagraną przez orkiestrę w grudniu 2017 roku, wraz ze skrzypaczką Kingą Augustyn pod dyrekcją Mariusza Smolija. Na przestrzeni kilkudziesięciu lat z Orkiestrą współpracowali najlepsi dyrygenci: T. Bugaj, M. J. Błaszczyk, J. Domarkas, K. Missona, M. Pijarowski, Z. Rychert, J. Salwarowski, J. Swoboda, K. Stryja, T. Wojciechowski oraz wybitni soliści: A. Bauer, R. Blechacz, V. Brodski, K. Danczowska, Ł. Długosz, B. Harasimowicz, A. Hiolski, I. Hossa, E. Indjic, J. Jakowicz, K. Jakowicz, M. Jaszwili, K. Kenner, U. Kryger, K. A. Kulka, P. Kusiewicz, W. Malicki, J. Mechliński, I.Monighetti, J. Olejniczak, P. Paleczny, P.Pławner, E. Pobłocka, J. Rappe, B. Ringeissen, K.Suska T. Szebanowa, S. Toczyska, E. Towarnicka, W. Wiłkomirska, A. Zdunikowski. Ważnym aspektem działalności Toruńskiej Orkiestry Symfonicznej jest edukacja muzyczna dzieci i młodzieży, obejmująca swym zasięgiem nie tylko Toruń, ale również teren województwa kujawsko-pomorskiego. Ponadto Orkiestra współpracuje od lat z Zespołem Szkół Muzycznych im. Karola Szymanowskiego w Toruniu, umożliwiając wyróżniającym się młodym artystom występowanie w roli solistów na specjalnie organizowanych koncertach. Obecnie dyrektorem Toruńskiej Orkiestry Symfonicznej jest Marek Czekała, a Zastępcą dyrektora do spraw artystycznych Mariusz Smolij. Aktualny zespół artystyczny Orkiestry tworzą  62 osoby  a administracyjny 12 osób.